Op weg: IJmuiden naar Dover

Donderdag 28 april 2011

Onze laatste dag werken voor de komende 4 maanden. Ik rond nog wat klusjes af, maar het gaat allemaal relaxed. Met de collega’s hap ik taart en bier (niet tegelijkertijd hoor, daar slaat het bier maar van dood). Daarna mijn auto bij Jip afleveren; kan hij er vier maanden in rondrijden en voorkom ik dat het karretje niet meer rijdt als ik terug kom. Daarna gaan we met Siets’ moeder nog even bij de Japanner eten om Siets haar verjaardag te vieren. Goed restaurant, of zoals chef Jaspers en Kranenborg dat zouden zeggen: leuke gerechtjes! Na een laatste ronde door het huis waar ik toch nog wat spullen bij meeneem (hoe kunnen we de Channel Havens niet ingepakt hebben?) zwaait moe C ons uit. In de auto bekruipt me het gevoel dat we wat vergeten zijn, maar wat?!

Vrijdag 29 april 2011
Vroeg op, want onze vakantie is begonnen! Alle troep in de auto moet nog naar de boot, de dieseltank moet nog gevuld, de sleutel van de ligplaats afgegeven, en pa en ma de B komen ook nog even langs. Gelukkig hebben ze thee en koffie meegenomen, dat scheelt weer koffie zetten. Niks zo gestresst als op vakantie gaan. Na een uurtje kletsen zwaaien we pa&ma uit en voeren wij de laatste dingetjes uit. Op naar Amsterdam!

Onderweg belt Robert met slecht nieuws: hij kan helaas niet mee de oversteek maken ivm werk. Errug jammer, want het had ons heel leuk geleken als hij mee kon gaan. Hopelijk kan hij de badge toch nog op een zeilse manier waarmaken.

Om zeven uur ’s avonds maken we vast aan de meldsteiger van Aeolus haven. De groezelige havenmeester van de week meldt ons dat de haven vol is. Gaan we dus toch door naar IJmuiden. In het donker vinden we de onverlichte ingang en maken snel vast aan een steiger. Nu snel pitten, dan hebben we nog een paar uur slaap voordat we de zee opgaan. Jammer dat er niks terecht gekomen is van dat plan om twee weken van tevoren al voor te slapen.

Zaterdag 30 april 2011
Om vijf uur gaat de wekker. Anderhalf uur later gaan we op pad, en zijn om zeven uur op zee. Met een straffe ONO wind varen we pal voor het lapje naar de Noord Hinder Noord boei. Na een uurtje zijn we helemaal geïnstalleerd, en sturen Witte Wim en Corry de boot.

Twaalf uur later, als ik Siets een knuffel geef, zie ik plots iets uit het water op- en induiken. Grote vis! Tonijn? Nee, kan niet in de Noordzee. Dolfijnen! Ja hoor, nog geen tien seconden later springt een 3 meter lange dolfijn uit het water. In een kort moment kijken we elkaar in de ogen. Wow!!! Bij de volgende sprong draait het dier een kwartslag in de lucht en springt met zijn rug naar ons gekeerd uit het water.

Siets en ik staan als twee kleine kinderen naar de drie dolfijnen te kijken die om Folietje heen dartelen. In Griekenland hadden we al eens dolfijnen om de boot, maar deze drie blijven wel bijna een uur bij ons eigen jacht. Helemaal te gek!

Filmpje!

Dolfijnen brengen geluk, en dat blijkt nadat we een gijp hebben gemaakt. Nadat we de zeilen overgezet hebben, stel ik Corry in op de nieuwe koers. Ze reageert echter te traag op de golven die nu uit een andere hoek komen, en weet de boot niet op tijd bij te sturen. Voordat we ook maar iets kunnen doen, komt het zeil ineens over de boot gieren. Klapgijp!


We staan aan het dek genageld. De bulletalie, die een klapgijp moet voorkomen, moet geknapt zijn door de grote krachten die de 6 bft wind op het grootzeil uitgeoefend hebben. De lijn ligt los van de giek in het gangboord. De grootschoot heeft zich over de buiskap gevouwen, en de giek hangt midscheeps. Folie loeft op en blijft halve wind zeilen. Gelukkig staat de mast nog, en is de giek verbogen noch beschadigd! Na de genua overgezet te hebben, laten we het grootzeil zakken. Nu hebben we tijd om de schade op te nemen.

Vreemd genoeg is die er eigenlijk niet, en dan blijkt het geluk van de dolfijnen zich uit te betalen. Het oog waar de grootschoot aan vast zit, loopt in een rail in de giek en zit met twee schroeven vastgeklemd. De kracht van de ongecontroleerde gijp heeft het oog een meter naar voren geschoven! De bulletalie blijkt bij nadere inspectie niet geknapt, maar de takeling waar de bulletalie mee aan het oog vastzat. En als laatste heeft de buiskap het gehouden en is niet van dek geslagen. Ook de verstaging is heel. Het oog is met veel moeite met een bahco terug te slaan naar de oorspronkelijke stand. Als we na anderhalf uur onze positie bepalen, blijken we bijna precies op onze koerslijn te zitten. Oef! Snel eten en ons klaarmaken voor de nacht.

De voorspelling is NO 6-7 bft voor Dover en dat wordt het ook, met bijbehorende golven. Als ik om elf uur de wacht van Siets overneem, staat er al een behoorlijke zee. De golven lopen ons achterop en maakt dat we de combinatie Witte Wim&Corry niet vertrouwen om te sturen. Dat moeten we zelf doen. In het pikkedonker krijg ik instructies van Siets, die daarna onderdeks verdwijnt om drie uurtjes te slapen.

Zaterdag 1 mei 2011

Het eerste kwartier probeer ik in het pikkedonker de koers aan te houden die Siets opgegeven heeft. Ik voel me niet al te lekker, en dan helpt een bokkende boot niet om van je misselijkheid af te komen. Dan maar naar de horizon kijken, dat werkt altijd. Met flink turen zie ik heel vaag een scheiding tussen de zwarte zee en de net niet zo zwarte lucht; precies genoeg om me een idee te geven dat de boot niet 360 graden rolt, maar slechts 30 graden op en neer. What the f*ck ben ik hier aan het doen? Nou niet zeiken, er is geen ontsnappen aan. Zeilen zul je, er zit niets anders op. Ook Corry wil niet meewerken, want als ik met een snelle sprong naar het achterdek de stuurautomaat activeer, zie ik na 10 seconden het lampje al weer knipperen: het teken dat ze overbelast is en niet stuurt.
 Zo ga ik het tweede uur in. De zee bruist en probeert haar golven van achter over de boot te gooien. Die zijn niet te zien totdat de schuimende koppen oplichten in het donker, en nog beter te horen. Maar elke keer licht Folie haar kont en laat de golven onder haar door lopen. Geen enkele keer loopt ze ongecontroleerd uit het roer, zelfs niet als ik slaapdronken te laat reageer en de boot terug op de juiste koers moet trekken. Het derde uur slaat de vermoeidheid hevig toe. Als ultieme remedie probeer ik gecontroleerd hazeslaapjes te doen, wat nog aardig lukt ook. Vreemd genoeg corrigeer ik de koers van de boot minder dan in de eerste twee uur van mijn wacht, maar lijkt de boot beter te lopen. Hoe dan ook, dit moet niet lang meer duren.

Gelukkig komt Siets om twee uur aan dek en neemt de wacht over. Ik waag nog een poging om Witte Wim alleen te laten sturen en vis een vaanblad uit het achteronder. Na vijf minuten instellen blijkt dat Wim het alleen prima aankan; snel sluiten we de stuurlijnen aan. Nu kan Siets wachtlopen in plaats van alleen maar sturen. Hoog tijd om te gaan slapen!

Als ik om vijf uur gewekt wordt om de wacht over te nemen, is het donker af. Folie zeilt haar koers op de rumbline, netjes twee mijl van de shipping lane. Alles is onder controle. Wat een verschil met drie uur geleden! Ik heb nu tijd om eens goed om me heen te kijken en zie dat de veerboot naar Ramsgate ons oploopt. Ook andere schepen zijn rustig te volgen. Zelfs de zee lijkt wat rustiger. Komt vast ook omdat de zon opkomt en alles weer zichtbaar wordt. De volgende drie uur gaan snel voorbij. Om 8 uur komt Siets weer aan dek, en pak ik nog twee uurtjes comateuze slaap voordat mijn wacht weer begint. We ontbijten in de kuip en maken ons op om Dover aan te lopen.

Dertig uur na vertrek uit IJmuiden roepen we Dover Port Control op en lopen de haven binnen via de grote oostelijke ingang. Een half uur later liggen we in Granville Dock, spuiten de boot af en maken een verdiende lunch. En daarna…crash&burn…lekker slapen!

Maandag 2 mei 2011

Bank holiday in Dover. Net een koopzondag in Nederland: sommige winkels zijn open en andere weer niet. Na een wandelingetje naar het centrum scoren we toch nog drie boeken (alsof we er niet genoeg hadden) en brood en zakken bekaf als twee oudjes in de kuip. De windvoorspelling is als die van vandaag: 6-8 bft. We blijven nog een dagje.

Dinsdag 3 mei 2011

Omdat we nog een dagje blijven, besluiten we wat klusjes te doen, en een paar boodschappen. Even chillen hoor. Omdat we tegenover een Yanmar/Vetus dealer liggen, loop ik er binnen om te kijken of ze een dieselpompfiltertje hebben van onze Mitsubishi diesel. Dat had eigenlijk 300 draaiuren geleden al vervangen moeten worden. In de georganiseerde chaos weet de man na mijn summiere omschrijving in drie keer zoeken het juiste filtertje te vinden. Hurrah! Snel monteren, en weer een klusje geklaard.

Dover Castle

Rust roest

Zaterdag 23 april 2011


Het is al weer drie weken geleden dat Folie opnieuw te water is gegaan. Tot nu toe beperkte het varen zich van de kraan tot de steiger, zeg zo’n 400 meter. En ondanks dat we de hele winter doorgeklust hebben, stond er nog heel veel op de planning. Dat moest allemaal in drie weken gefikst worden, omdat met de Paasdagen de shakedown cruise op het programma staat.

Omdat we een lichte achterstand (denken te) hebben op de planning, gaan we vanaf de tewaterlating elk weekend naar de boot, al dan niet alleen. Zo gaat Siets haar moeder helpen met het opzetten van de voortent van de caravan, en reis ik naar Medemblik om een extra accubak in de boot te lamineren. Als ik een week later Paul help met het overvaren van zijn boot, is Siets solo druk met de laatste boodschappen te doen. Een week later, na het boekenbal, gaan we toch maar terug naar de boot om de laatste dingen aan te sluiten.

Dat was trouwens weer errug gezellig, het boekenbal. Zoals altijd bij dit soort feestjes is er te weinig tijd om met iedereen echt lekker bij te praten. Toch heb ik me prima vermaakt. We lijken wel altijd geluk te hebben, want ook nu is het goed weer als we een feestje geven. Uiteindelijk zwaaien we de laatste gasten om half twaalf uit en doven we het vuurtje in de vuurkorf (lekker hoor, fikkie stoken!).

Al het voorwerk dat we in de winter hebben gedaan betaalt zich nu uit. De accubak zit er in één middag in; de inverter aansluiten gaat zonder problemen; het aansluiten van een kick ass schakeling met 230V relais gaat in één keer goed zonder dat de zekering er uit klapt. Het enige wat niet werkt is de computervoeding die de koelkast compressor moet voeden als we aan de walstroom hangen. Het ding blijkt niet krachtig genoeg om de compressor te laten starten. Na een week kronkelen en tegenstribbelen trek ik toch maar mijn portemonnee en koop alsnog een bij de koelkast horende inverter. Werkt wel.

En zo gaan we vandaag voor het eerst in 6 maanden weer het water op. We hijsen de zeilen en varen langzaam richting Enkhuizen. Bij een windkrachtje 3-4 loopt de boot tot 5 knopen, en dat is voor Folie prima. De nieuwe voorstag met roller staat er mooi bij, en de motor duwt de boot bij 1500 toeren al met 5 knopen door het water. Toch wel een verschil met vorig jaar, toen Folie zonder clean bottom (hihi) amper de vijf en een halve knoop haalde op de motor. Het enige is dat Matsumitsu rond de 1800 toeren een piepend geluid begint te maken. Morgen de V-snaar maar eens met WD-40 inspuiten, want die heb ik opnieuw aangespannen en zou heel goed
 dat geluid kunnen maken.

Na 4 uurtjes zeilen bergen we de zeilen weer en lopen de Buyshaven aan. Het aanleggen met de wind op de kont zijn we allebei een beetje verleerd, zodat we wat sukkelig in de box liggen. Maar zonder krassen of botsing, dus meer een mindset probleem dan iets anders. Nu we een werkende koelkast hebben zijn we plotsklaps veranderd in walstroomjunkies. Nog voor de boot goed en wel vastligt, wordt de Duitse landvast uitgerold om de 230V aan te sluiten en de koelkast zijn werk te laten doen. Nooit geweten dat gekoeld bier en rosé zo'n verslavend effect hebben!

Na het boodschappen doen (waarbij we vreemd genoeg niks vinden van ons lijstje maar toch met weissbier, brood en twee Döner broodjes terugkomen) moet ik vanwege mijn piketdienst nog even aan de slag. Daarna is er nog tijd over om de ankerlier te monteren. Eindelijk! Een juweel voor elk voordek.

Zondag 24 april 2011

In het Engels heb je een mooie uitdrukking: the sharpest tool in the shed. Nou, dat ben ik zeker niet!  Bij het optuigen vandaag loop ik me toch een partij te hannessen om de schoten aan de genua te binden. De nieuwe genuaroller rolt op een of andere manier bij het afrollen precies omgekeerd van de oude. Mijn ingeslepen gewoonte kan daar niet zo goed mee omgaan. Gevolg is dat ik eerst de schoten verkeerd om aansla. En daarna blijkt het soepele draaien van de genuaroller een nadeel te hebben: nog voordat ik de schoten vastgeknoopt heb, begint het zeil als vanzelf af te rollen. Daar had de oude roller geen last van door de hoge weerstand in de lagers (wat bij het uitrollen van het zeil weer een nadeel was. Jaja, Johan Cruijff en zo). Ik sta maar wat te schutteren op het voordek en kom steeds een hand tekort. Wat een gekloot! En eigenlijk begon het gisteren al met het aftuigen. Ik ging de huik over de genua doen, en liep wel tig keer van voor naar achter en weer terug om allerlei lijntjes vast te zetten, dan wel los te halen. Al lerende doet men...

Hoe dan ook: alle moeite is um sonst. Er staat helemaal geen wind. Dus in plaats van Urk (waar je met de christelijke feestdagen gratis ligt omdat ze dan geen havengeld ophalen!) wordt het Stavoren en laten we de combinatie Witte Wim de windvaan & Corrie de correctiestaaf de boot sturen. Die kunnen we ook weer afvinken van de checklist. In Stavoren aangekomen doe ik nog snel wat klusjes. Morgen nog een filtertje vervangen, en dan zijn we er klaar voor. Het verheugen is begonnen.

Daarmee komen we aan de eerste huiskamervraag:
Welke kustplaats/ haven vind jij, dat wij niet mogen missen op ons rondje UK en waarom niet?

De polderversie van het Apollo project:

B&S:"Give me a go no/go for launch. Hull."

Hull: "go."

B&S:"Engine."

Engine: "go, skipper!"

B&S: "propellor shaft."

Propellor shaft: "go."

B&S: "electrics."

Electrics: "ummmm... kind of hard to say..."

B&S: "go or no go?"

Electrics: "ummm...go?!... I guess."

B&S: "..."

B&S: "mast."
Mast: "go!"

B&S: "rudder."

Rudder: "go."

Regatta Center Medemblik, this is Folie a Deux. We are GO for launch!

Kortom: we zijn er klaar voor, vrijdagmiddag gaan we terug het water in. Eindelijk!

Onderhoud, onderhoud, onderhoud en de prijsvraag



nieuwe LED verlichting boven de navigatiehoek



klussenlijst steeds verder af

Vrijdag 11 maart 2011

We beginnen nu toch serieus aan het eind van het winterseizoen te raken. Aan de temperatuur is het nog niet echt te merken, alhoewel... het lijkt wel warm genoeg om te epoxy'en. Hoe dan ook, het betekent dat we nog maar drie weken hebben voordat we de boot in het water willen hebben. We gaan ons daarom serieus concentreren op de onderkant van de boot en de mast.


Siets heeft het onderwaterschip flink onder handen genomen. De boot is iets hoger op de bok gezet zodat ze de pokken en mosselen (!) onderaan de kiel ook weg kon schrapen. Ook de rest van de kiel heeft Siets, waar nodig, van roest ontdaan met een haakse slijper en in de Primocon gezet. Vorige week heeft Paul geholpen de antifouling er op te schilderen. Vandaag maakt Siets het helemaal af. Ik moet gezegd: mooi rood is niet lelijk, ook niet voor antifouling. Het onderwaterschip is zo fraai dat je bijna niet wil dat de boot er weer in gaat. In het roer ontdekt ze 4 liter water. Die moet dus drogen en gerepareerd.

Ondertussen heb ik twee maststeps net onder de top van de mast gemonteerd. De afgelopen vier jaar heb ik een paar keer bovenin de mast doorgebracht. Echt heel comfortabel is het niet en wennen doet het ook nog steeds niet. Zul je zien dat ik er de komende jaren niet meer hoef te zijn. Nou ja, dan is het ook een goede investering geweest.

Met de mast in de winterstalling is het ook de ideale gelegenheid om de mastschijven te vervangen door dikkere exemplaren. Zo wil ik de ruimte verkleinen tussen de schijven en het huis waar ze in draaien. Dat moet dan weer voorkomen dat de val vastloopt en ik weer de mast in moet. De schijven verwijderen is makkelijk gedaan. De juiste maat schijven scoren is wat lastiger. Uiteindelijk kom ik bij HYE tufnol schijven terecht. Het bruine spul ziet er niet sexy uit, maar is wel beresterk. En op 11 meter hoogte zie je niks van die muffe kleur.

Om de masttop te kunnen verwijderen, moet ik wel het rolsysteem van de genua loskoppelen. Het is een oud Hyde systeem; ik denk zo oud als de boot zelf. Het Hyde systeem bestaat uit een massief aluminium profiel van 11 meter lang (hoe hebben ze dat ooit gemaakt?). Onderaan zit de trommel van de haallijn er vast aan gemonteerd. Bovenaan zit een wartel waarmee de stag aan de mast zit. Toen we de boot kochten was de trommel al behoorlijk gecorrodeerd, en wilde ik die eigenlijk reviseren. Maar tot nu toe had ik daar de moed niet voor. Kwam ook omdat ik toen geen idee had wat voor systeem het was. Van de info op internet word ik ook niet vrolijker wat betreft het onderhoud. Siets en ik besluiten het principe "if it ain't broken, don't fix it" aan te houden. We beloven elkaar dat als we na de reis nog geld overhouden, we dan over vervanging gaan nadenken.


Nu ik de masttop moet verwijderen om bij de schijven te komen, heb ik de wartel van de Hyde in handen. Ik kan het niet laten de wartel even rond te draaien. Oei, dat draait stroef! Geen wonder dat we altijd de lier moeten gebruiken om de genua op te rollen. Ik ga pas echt twijfelen als ik de kwartslag speling bemerk tussen het onderste gedeelte van de wartel en het aluminium profiel. Volgens het verhaal op internet moet dit helemaal niet kunnen draaien! Hmmm... wat te doen? Toch nog maar eens overleggen met Siets. We besluiten uiteindelijk om het hele systeem nu te vervangen. Na 35 jaar mag dat natuurlijk ook wel. Siets belt onze tuiger in Alphen aan den Rijn, waar we goed advies krijgen. Een bom duiten lichter, zijn we een geil Harken systeem rijker. Nou ja: geen geld, maar komen om in de spullen :-). Vandaag zijn ze de roller komen installeren. Het wordt een tight fit met ons zeil, en daarom meet ik de voorlijklengte van onze genua twee keer op. Het moet net passen.


Goed nieuws: de kachel is klaar. Ook die hebben we vandaag opgehaald en geinstalleerd. Prik er op en ja hoor: onze Webasto doet het weer! Zoals ik de warme lucht langs me voel stromen, voel ik het geld uit mijn portemonnee stromen. Nu niet zeiken, we hebben het geld, en het er voor over.

Met de kachel aan en de hogere buitentemperatuur durf ik het nu wel aan om alle gaatjes en gaten in de koelkast dicht te smeren met epoxy. Prachtig spul, epoxy, maar wel temperatuursafhankelijk. Nu is dan eindelijk het moment om er mee aan de gang te gaan. Als dit klaar is kan ik de condensor van de koelkast monteren en weer een klus afvinken van onze to do list.

Siets heeft de afgelopen weken ook de nodige spullen ingeslagen. Lang houdbare levensmiddelen, verbandspullen, medicijnen en vandaag nieuwe landvasten, extra lange lijnen en bulletproof (want van kevlar) haallijn voor de nieuwe genuaroller. Dat wordt volop splitsen en knopen om alles in toepassing te krijgen. Van het logo dat ze ontworpen heeft, zijn ook badges geborduurd. Mooi! Een echte rotklus was het vervangen van de rits in de genua huik, maar niet gezeurd: het is af. Even als de om de 5 meter gekleurde schakels in de ankerketting. Siets' reddingsvest blijkt bij de test lek; Dus maar een nieuwe besteld.

Vrijdag 18 maart 2011
Huiskamervraag
En dan de prijsvraag waar alweer halsreikend naar uitgekeken wordt.

Er komt spanning en sensatie. Er komen 1 à 2 huiskamervragen per week.
Met opstappers die huiskamervragen verzinnen. Er komen bimbo- en moeijlke vragen. En er komen periode-kampioenen. En prachtige prijzen.

Hoe werkt het?
Een periode bestaat uit een kalendermaand. Er zijn vier periodes: mei, juni, juli en augustus. Per maand houden we een score bij voor het periode-kampioenschap. Uiteindelijk tellen alle scores mee voor het eindklassement.

Antwoorden
Je antwoorden op de huiskamervragen mail je naar folieadeuxopreis@yahoo.com
Je kunt inzenden tot en met 5 kalenderdagen na afloop van een kalendermaand. Dus voor de periode mei mag je inzenden tot en met 5 juni. Daarna is de inzending voor die periode gesloten en wordt de periode-kampioen bekend gemaakt.


Joker

Voorgaande edities hebben we de opmerking gekregen dat er soms erg moeilijke vragen tussen zaten. Daarom krijg je in iedere nieuwe periode een joker. De joker mag je inzetten om een fout antwoord te compenseren (je krijgt dan toch een punt) òf als verdubbelaar (bij een goed antwoord krijg je voor dat antwoord dubbele punten). Bij het inzetten van de joker maak je al bekend of je deze ter compensatie of als verdubbelaar gebruikt. Je mag jokers opsparen voor een volgende periode. Overgebleven jokers leveren géén punten op. Per vraag/antwoord mag hooguit 1 joker ingezet worden.

Prijzen

De periode-kampioen wint een geborduurde badge van ons rondje UK.

Elke volgende periode-kampioen die al een badge gewonnen heeft, staat deze natuurlijk op sportieve wijze af aan de eerstvolgende in het periode-klassement die nog niet eerder zo’n prachtig exemplaar heeft bemachtigd.

Voor de winnaar van het eindklassement nemen we een fles Schotse single malt whisky mee. Welke dat wordt, bepalen we tijdens de reis (en hopelijk onze proeverijen)!

Januari 2011

Zo,

Het badmintonseizoen zit erop. Vanmorgen hebben we de laatste wedstrijd gespeeld. Siets is geblesseerd aan haar knie en kon daardoor niet spelen. Gelukkig wisten we, door ons team tactisch in te zetten, de benodigde twee punten te verzamelen om toch als tweede in onze competitie te eindigen. Achter het onverslaanbare Apollo werden wij de "best of the rest". Applaus voor jezelf! Onze WTC (wedstrijd technische commissie) beloonde ons met een fles champagne en die lieten we ons natuurlijk goed smaken. Ook chapeau aan het Heren 1 team van BC Flair, dat kampioen is geworden. Hulde!

Ondertussen gaan de voorbereidingen voor ons rondje Engeland gewoon door. Daarbij beginnen we nu voortgang te maken. Zo heb ik mijn schakeling voor de walstroom/inverter gebouwd en getest; het werkt naar behoren. Nog even de achterkant schilderen van het multiplex waar alle onderdelen op vastgeschroefd zijn zodat het weer er niet in kan komen. En dan naar de boot om het vast te schroeven en alle draadjes vast te maken.


We hadden een tijdje geleden al een paar opstappers uitgenodigd om met ons mee te varen op sommige trajecten. Van drie van de vier hebben we al een positief antwoord gehad. Leuk!


De advertentie van Siets voor het verhuren van de ligplaats is erg succesvol gebleken, want nog geen week na plaatsing op diverse sites toonde er al iemand belangstelling. Het contract is ondertussen verstuurd en verwachten we binnenkort ondertekend terug. Weer een puntje dat we van de planning af kunnen strepen.

Afgelopen vrijdag zijn we met Paul en Lies naar Boot Dusseldorf geweest. Het was errug gezellig en een geslaagde dag; zeker voor herhaling vatbaar (en dan een dagje er aan vast plakken?). Ik wist er nog een duikpak te scoren, voor weinugh. Niet dat ik nog een extra hobby ga oppakken, hoor. Maar de laatste keer dat ik 2 minuten het koude water in moest om de boot aan de onderkant te controleren, had ik daarna een uur nodig om het klappertanden te laten stoppen. Met een duikpak hoop ik dat te voorkomen. Ook Ed vd Kooy stond er met zijn lijnenhandel. We bellen hem binnenkort om ons verlanglijstje voor landvasten ed af te handelen.

Kortom: we beginnen op stoom te raken met onze planning. I love it when a plan comes together!

De ligplaats is te huur!

Hoort; zegt het voort: tijdens ons rondje UK is de ligplaats te huur.

TE HUUR LIGPLAATS 11 X 4 meter REGATTA CENTER MEDEMBLIK

Van 1 mei tot en met 1 september 2011 voor € 600

Ruime ligplaats met brede langssteiger over de volledige lengte van de box.

Beschut door begroeide wal, vrij zicht vanuit de kuip. Water en elektra op de steiger. Uitstekende sanitaire voorzieningen. Parkeren op een afgesloten deel voor ligplaatshouders. Geweldige uitvalsbasis voor het IJsselmeer en de Waddenzee.

In de haven bevindt zich een watersportwinkel, een speeltuintje, een barbecueplaats en een restaurant. Het naastgelegen recreatiegebied heeft zwemstranden en visstekken. Een binnenzwembad ligt op loopafstand, evenals het gezellige oude centrum van Medemblik.

Meer informatie over de haven vind je op www.regattacenter.com

Voor informatie over deze ligplaats mail of bel je ons.

Nieuwsbrief 00

De eerste klusjes zijn afgewerkt en afgevinkt op de lijst!


Ik heb een noodantenne gemaakt voor de marifoon. Bij de Vereniging van Kustzeilers leer je hoe je met een stuk coaxkabel een noodantenne kan maken. Het idee is dat je de kabel over een halve meter stript van de mantel en het geheel in de mast hangt (of wat daarvan over is, als die naar beneden is gekomen). Moet kunnen, maar ik vind het strippen van 5 cm mantel al een gedoe, laat staan 50 cm. Op internet vond ik een beschrijving hoe een antenne te maken van twee stukken koperdraad. Een beetje solderen en het geheel in een witte PVC monteren, en het ziet er professioneel uit. Met twee Dymo stickertjes van het werk is die helemaal af.


Ook een wifi antenne heb ik, met een lange usb kabel, in een pvc buis gemonteerd. Thuis bewijst die al meteen zijn nut: eindelijk bereiken we onze eigen router en kunnen we met de laptop ook internetten.


Siets heeft zich op het tekenen van rumblines geworpen, oftewel welke hoofdkoersen moeten we varen om Engeland te ronden. Het levert een lijst aan waypoints op die we alvast kunnen gaan inkloppen.


Ondertussen ben ik nog een keer naar de boot geweest om de laatste spullen mee te nemen... dacht ik. Ik heb de auto helemaal tot aan het dak volgepropt maar dan nog is de boot niet helemaal leeg. De volgende keer toch maar een aanhangertje huren, dan kan alle troep in een keer mee. Wel heb ik de ankerlier meegenomen. Dit is een project op zich. Het ding is bedekt in kalk- en zoutaanslag van 35 jaar. Ook het binnenwerk begint nu wel wat stroef te draaien. Hoog tijd om de lier te demonteren. Helaas geeft die zich niet zo snel gewonnen, en willen de bouten van de afdekplaat van het mechanisme niet loskomen. Tijd om hulp op het werk in te schakelen. Dat is het leuke van techneuten: geef ze een technisch probleem en ze gaan er helemaal op los. Nu de bouten nog!


Een andere voorbereiding hebben we twee weken geleden al afgerond. Als je door/langs/in Schotland vaart, ontkom je er niet aan er Schotse whisky te drinken. Goh wat een straf zul je denken. Ik heb echter helemaal geen verstand van whisky, dus hoog tijd om daar wat aan te doen. Siets scoort vier toegangskaarten voor het whiskyfestival in Leiden, en we gaan met M&M de hele zaterdagavond whisky proeven in de Pieterskerk. Na vier uur proeven kom ik tot de conclusie dat ik er niet minder bier of wijn om ga drinken, maar wel meer whisky! Ik kan me dan ook niet inhouden en bestel een Ardbeg Corryvreckan. Die staat sinds vandaag bij ons te pronken. Nu wachten op een rustige winterdag dat buiten de vuurkorf aan kan, en dan ga ik mijn glas whisky nippen.


Verder zijn we bezig met een cursus meteorologie voor zeilers. Na een langzame start begint die nu op gang te komen, net zoals het eerste inzicht. Een andere training is de Get Wet training van afgelopen weekend. Hier leer je in een golfslagzwembad hoe met een reddingsvlot om te gaan en hoe het te keren; en nog allerlei andere technieken die je kan gebruiken als je schipbreukeling geworden bent. Fysiek en qua kennisoverdracht was het intensief, en enorm leuk om te doen. Een cursus die wij iedereen kunnen aanraden!


Komend weekend is de afronding van een drukke periode met badmintonwedstrijden, cursussen, feestjes voor pa&ma en weekendje weg met moe C, Sinterklaas en een onwillige auto. Kunnen we daarna rustig naar de Kerst toe werken.